Δείτε και στο τέλος του post το UPDATE!!!! (06/09/2008)
Μετά από κάποιες αναβολές, λόγω ανωτέρας βίας, καταφέραμε επιτέλους να πάμε στη Ρόδο διακοπές !!!
Μουράτος και Μαίρη κανόνισαν τις πρώτες διακοπές τους μαζί !!! ΑΠΙΣΤΕFTABLE !!!
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μετά από παρέμβαση γνωστού κανονίζεται το κλείσιμο του τετράστερου **** ξενοδοχείου VIRGINIA σε ειδική τιμή για εμάς 100 ευρώ το δίκλινο με πρωινό και ημιδιατροφή (!!!) στο ίντερνετ ρίξαμε μια ματιά πριν το κλείσουμε και μπορεί να δει κανείς τις ανέσεις που προσφέρει στα δωμάτια, το υπέροχο εστιατόριο, την τεράστια πισίνα με τα pool bar !!! Την ίδια εβδομάδα γίνεται ο μεγάλος σεισμός στη Ρόδο 6,3 Ρίχτερ!!! Δεν πτοούμαστε .... Συνεχίζουμε με τα αεροπορικά εισιτήρια.
Λίγο αργότερα κλείνουμε και τα αεροπορικά εισιτήρια και αναμένουμε με γλυκιά αγωνία την αναχώρησή μας αρχές Αυγούστου! Μετά από λίγες μέρες που εκδώσαμε τα εισιτήρια άρχισε η μεγάλη πυρκαγιά στο νησί που την έκαιγε για 6 ολόκληρες ημέρες… Τίποτα δεν μας πτόησε όμως, είπαμε ότι στην τελική αν δεν κάνουμε διακοπές θα πάμε να βοηθήσουμε στην κατάσβεση!!!!!
Την πρώτη βδομάδα της άδειάς μας πήγαμε στον Νέο Μαρμαρά της Χαλκιδικής, είχαμε και παρέα εκεί, περάσαμε πολύ ωραία, ήπιαμε αρκετά μπουκάλια ρετσίνες George Michael (Μιχάλη Γεωργιάδη), τσίπουρα και ένα ποτό μικρομπομπίτσα, ψαρέψαμε αρκετά, φάγαμε ψαράκια, αχινούς και φούσκες, δε λείπει η γκαντεμιά βέβαια και στο Μαρμαρά μιας και οι αχινοί εκδικούνται μέχρι και σήμερα το φαγοπότι μας, με αρκετά αγκάθια να βρίσκονται ακόμα στα δάχτυλά μας μη θέλοντας να το πάρουν απόφαση να βγουν ! ! !
Παρασκευή πρωί και είναι ώρα για αναχώρηση προς Ρόδο, η φωτιά είχε σβήσει, η μετασεισμική δραστηριότητα σταμάτησε και όλες οι πόρτες είναι ανοιχτές και μας περιμένουν, για να σας γράφω σημαίνει ότι δεν έπεσε και το αεροπλάνο και είμαστε καλά (ο αριθμός θέσης μας βέβαια που ήταν το 26 (δηλαδή δια 2 = 13 …δε μας άρεσε)! Το καλό της υπόθεσης είναι ότι το ΝΟΚΙΑ έχει λειτουργία "εν πτήση" οπότε λέω να σας δείξω μερικές φωτογραφίες από αεροπλάνο!!!!
(συννεφιές!!!!)
(Μπροστά μας η Νάξος, πίσω η Πάρος και στο βάθος η Αντίπαρος. Αριστερά τα Κουφονήσια!!!)
Μόλις φτάσαμε στο αεροδρόμιο αναζητήσαμε αμάξι προς ενοικίαση και αφού στις 7 εταιρείες η φτηνότερη τιμή που βλέπαμε ήταν 48 € το πιο μικρό αμάξι, για καλή μας τύχη βρήκαμε με 35 € το ΑΤΟS ….
- Έχει κλιματιστικό ε? (ρωτάμε)
- Βεβαίως και ραδιόφωνο επίσης !! (απάντηση)
Φορτωνόμαστε στο αμαξάκι μας να πάμε στο ξενοδοχείο, στο δρόμο ανακαλύπτουμε πως το κλιματιστικό έβγαζε μόνο ζέστη και η Ρόδος να καίγεται στον ήλιο, το ραδιόφωνο δεν έπαιζε τίποτα άλλο εκτός από κάτι παράσιτα (ίσως να ήταν Ροδίτικα σουξέ σκεφτήκαμε!!!). Μια ώρα μετά πιάνει πάλι φωτιά μερικά χιλιόμετρα από το ξενοδοχείο που θα μέναμε, που ευτυχώς την άλλη μέρα είχε σβήσει !!!
Το βράδυ θέλοντας να πάμε κάπου κοιτώντας τον χάρτη , μου λέει ο Μουράτος άνοιξε λίγο το φως στο αμάξι να δω που θα πάμε , πάω κι εγώ να το ανοίξω και ανακαλύπτω πως το κουμπί ήταν σπασμένο ….μου λέει ο Μουράτος ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙ!!!!!
Το ξενοδοχείο από έξω έδειχνε υπέροχο, η πισίνα δε ήταν σχετικά εντυπωσιακή αλλά όχι τόσο μεγάλη όσο φαινότανε στο ίντερνετ (ε σκασίλα μας λέμε για την πισίνα )
Παίρνουμε το κλειδί του δωματίου από τη ρεσεψιόν - δωμάτιο 113 – (ούτε αυτό μας άρεσε) και πηγαίνουμε προς το δωμάτιο, η διαδρομή ήταν απογοητευτική, ένας στενός σκοτεινός ισόγειος διάδρομος, δεξιά αριστερά προπολεμικές μπλε πόρτες , μια μοκέτα στο πάτωμα ποντικί χρώμα, χιλιοπατημένη ….έμοιαζε τόσο πολύ το σκηνικό με καμπίνες πλοίου που μας έπιασε ναυτία και άρχισε να κουνάει !!!!!
Το δωμάτιο μας δεν είχε τίποτα που να θυμίζει τα αστέρια του ξενοδοχείου, ήταν παλιό, παλιά έπιπλα και άσχημα, το μπάνιο ήταν 20ετίας τουλάχιστον, δεν είχε καν σαπούνια και αφρολουτράκια …..το καζανάκι έτρεχε και η μυρωδιά του δωματίου θύμιζε νοσοκο
μείο ! Είχαμε θέα τη θάλασσα αλλά σχετικά μακριά αφού μέχρι να δεις τη θάλασσα προηγούνταν το γκαζόν και κάποια δωμάτια και ένας δρόμος με σχετική κίνηση (ευτυχώς μόνο τις πρωινές ώρες).
Κάναμε παράπονα στον υπεύθυνο του ξενοδοχείου που δεν εισακούστηκαν όμως θα χάναμε μια ολόκληρη μέρα για να ψάξουμε άλλο ξενοδοχείο οπότε είπαμε να κάτσουμε να τη φάμε δε βαριέσαι ….ελπίζαμε στο καλό φαί του ξενοδοχείου αλλά …..Ναι!!! Καλά καταλάβατε ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΔΕΝ ΤΡΩΓΟΤΑΝΕ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ….μόνο τα μακαρόνια ήταν υποφερτά, κάτι ρολό δε, που είχε το μεσημέρι, ότι περίσσευε το κομματιάζανε το βράδυ και με λίγη σάλτσα γινότανε βραδινό!!! Το ίδιο και με τα κασέρια και τα τυριά … Ένα σουφλέ όλο τρέλα!!!! Η μπύρα ήταν κάτι σαν σκουριά με οινόπνευμα και το κρασί ξίδι . Το πρωινό απαράδεκτο κα
ι το μόνο που τρωγότανε ήταν η μαρμελάδα φράουλα, το πεπόνι και το καρπούζι ήταν στεναχωρημένα στην όψη και άθλια στην γεύση !
3 φορές καταφέραμε να φάμε λιγάκι στο ξενοδοχείο (τόσο άντεξε το στομάχι) και τις υπόλοιπες τις βγάλαμε έξω με κατσικάκι, ψάράκια και πίτσες :)
Απορήσαμε με τους Ρώσους και τους Ελβετούς του ξενοδοχείου με τα καρτελάκια στα χέρια πως έτρωγαν 3 φορές την μέρα!!!
Ναι θα πείτε πως με όλα αυτά που λέμε πρέπει να περάσαμε χάλια
, όμως η αλήθεια είναι πως δεν μας πτόησαν όλα αυτά και περάσαμε πολύ όμορφα ίσως στο ωραιότερο νησί της Μεσογείου. Το γυρίσαμε όλο, γράψαμε πολλά χιλιόμετρα και αφήσαμε μόνο το καμένο κομμάτι της Ρόδου (νότια).
Ότι άσχημο μας βρήκε το περάσαμε με χιούμορ και πήραμε έν
α πολύ καλό μάθημα για τις επόμενες διακοπές μας.
Προτείνω σε όσους δεν έχετε πάει στη Ρόδο, να πάτε οπωσδήποτε (μακριά από το Virginia hotel)
Η παλιά πόλη είναι ένα όνειρο, το τοπίο φανταστικό, το κάστρο παραμυθένιο, η διαδρομή στις πεταλούδες καταπληκτική και γλυκά κουραστική.
Αυτά τα ολίγα!!!
ΟΤΙ ΝΑ ΝΑΙ ... ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΝΑ ΝΑΙ ... Ε Δ Ω !!!
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
